Buradasınız: Anasayfa / Sözlük / Abbadi Ebu Asım Kimdir

Abbadi Ebu Asım Kimdir

Sponsor Bağlantılar

ABBÂDÎ, EBÛ ASIM Hakkında Ansiklopedik Bilgi

Ebû Âsim Muhammed b. Ahmed b. Muhammed el-Herevî el-Abbâdî (ö. 458/1066) Şafiî fakihi.
Herat’ta 375 (985) yılında doğdu. Büyük dedesi Abbâd’a izafetle Abbâdî diye tanınan Ebû Âsim Muhammed’in hayatı ve şahsiyeti hakkında en geniş bilgi, öğrencisi Ebû Sa’d’ın el-İşrâf ‘alâ ğavâmizi’l-hükûmât adlı eserinde bu­lunmaktadır. Fıkıh tahsiline Herat Kadı­sı Ebû Mansûr el-Ezdinin yanında baş­ladı ve Nisabur Kadısı Ebû Ömer el-Bistâmî. Ebü Tâhir ez-Zîyâdî ve Ebû İshak el-İsferâînî gibi bilginlerin derslerine devam ederek öğrenimini tamamladı. Birçok ilim merkezine seyahat etti, de­ğişik ilim adamları ile tanıştı. Herat’a döndükten sonra kadı olarak görev yaptı. Resmî görevi yanı sıra birçok eser kaleme almış ve değerli öğrenciler yetiştirmiştir. Kitâbü’r-rakm adlı eserin yazarı olan oğlu Ebü’l-Hasan el-Abbâdî ile Ebû Sa’d {Saîd) el-Herevî bunların önde gelenlerindendir. Şevval 458’de (Eylül 1606) Herafta öldü.

Abbâdî dikkatli bir âlim, yazdığı eser­lerle Sâfiî fikhının tedvinine ve klasik üslûp kazanmasına emeği geçmiş büyük bir hukukçu idi. Nevevi’nin ashâbü’1-vücûh tabakasındaki müctehid-lerden saydığı Abbâdînin. kapalı ifade ve nâdir kullanılan kelimelere karşı özel bir merakı vardı. Bu yüzden üslûbu çet­refildir. Ebû Sa’d, bu özelliğin ona hoca­sı Ebü İshak’tan geçtiğini kaydeder.

Şâfıî fıkhına dair yazdığı Edebü’1-kaza el-Mebsût, el-Hâdî ilâ mezhebi’l-‘ulemâ. Kitâbü’r-Redd Cale’l-Kâdî es-Sem’ânî, Kitâbü’î-Miyâh, Kitâbü’l-Et’ime, Kîtâbü’z-Ziyâdâl Ziyâdâtü’z-Ziyâdât ve Tabakâtü’l-fukahâ’i’ş-Şâfi’iyye başta gelen eserleri arasındadır. Edebul-kaza’, talebesi Ebû Sad tarafın­dan el-îşrâf’ala ğavâmizi’l-hükûmât adıyla şerhedilmiştir. Tabakâtü’l-fukaha’i’ş-Şafi’iyye ise G. Vitestam tara­fından yayımlanmıştır. [68]

Bibliyografya

1- Ebü Sa’d el-Herevî, el-İşrâf, Süleymaniye Ktp., Yeni Cami, nr. 359.
2- Sem’ânî. el-Ensâb (nşr. Muhammed Avvğme) Dımaşk 1976-Beyrut 1396/1976.
3- Nevevî. Tehzîbü’l-esma’, Beyrut, ts. (Dârü’l-Kütübi’l-ilmiyye). 1/2.
4- İbn Hallikân, Vefeyât (nşr. İhsan Ab­bas), Beyrut 1398/1978.
5- Zehebî. A’lâ-mü’n-nübetâ’, XVIII, 180.
6- Sübkî. Tabakâtuş-Şâfı’iyye (nşr. Mahmud Muhammed et-Tanâhî v. dgr). Kahire 1383-96/1964-76.
7- G. Vitestam. Tabakâtü’ifukahâ’i’ş-Şâfi’igye lAbbSdîl, Leiden 1964, Mukaddime, s. 5-9;
8- Brockelmann. GAL, I, 484;
9- Suppi, I, 669;
10- Ziriklî, et-A’lâm, Kahire 1373-78/1954-59.
11- Kehhâle, Mu’cemü’l-mü’ellilîn, Dımaşk 1376-80/1957-61-Beyrut, ts. (Dâru İhyâi’t-türâsi’l-Arabî). IX, 10.
12- M. Th. Houtsma. “Ab­bâdî”, İA, 1, 8;
13- J. Schacht. “al-‘Abbâdl”, El2 (İng), I. 5. [69] Sponsor Bağlantılar

Bir önceki yazımız olan Abbad bin ziyad bin ebu süfyan Kimdir Başlıklı makalemizi de okumanızı öneririz.

Cevapla

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Scroll To Top