Buradasınız: Anasayfa / Hadis-i Şerifler / Ölünün Arkasından Ağlanır mı

Ölünün Arkasından Ağlanır mı

Sponsor Bağlantılar

Ölünün Arkasından Ağlanır mı

1820- İbn Abbas (r.a)’dan rivâyete göre, şöyle demiştir: Ölmek üzere olan bir kız çocuğu Rasûlullah (s.a.v)’e getirilmişti de onu kucağına aldı sonra elini onun üzerine koydu, O anda çocuk ruhunu teslim etti. Bunun üzerine Ümmü Eymen ağlamaya başladı. Rasûlullah (s.a.v) ona dedi ki: “Ey Ümmü Eymen! Rasûlullah (s.a.v) yanında iken niçin ağlıyorsun?” Ümmü Eymen’de: “Rasûlullah (s.a.v) ağlarken ben niçin ağlamayayım” dedi. Rasûlullah (s.a.v): “Ben ağlamıyorum fakat o acıma hissidir” diyerek şöyle buyurdu: “Mü’min daima hayır üzeredir, vücudundan ruhu çıkarılırken bile Allah’a hamd eder.” (Müsned: 2570)

1821- Enes b. Malik (r.a)’ten rivâyete göre, Fatıma, Rasûlullah (s.a.v)’in vefatı üzerine ağladı ve şöyle dedi: “Ey Rabbinden aldığı emirle O’na yaklaşan babacığım! Ey Cibril’e ölümünü haber verdiğimiz babacığım! Firdevs Cenneti barınağı olan babacığım!” (Buhârî, Megazî 85)

1822- Câbir (r.a)’den rivâyet edildiğine göre, Câbir’in babası, Uhud savaşında şehid olmuştu. Yüzündeki örtüyü açıp ağlamak istedim. İnsanlar bana engel oldular. Fakat, Rasûlullah (s.a.v) beni bundan yasaklamadı. Halam da ağlamaya başladı. Rasûlullah (s.a.v): “Onun için ağlamayın, siz onu kaldırıp defnedinceye kadar melekler onu kanatlarıyla gölgelendirirler.” (Buhârî, Cihad ve Siyer: 20; Müsned: 13776)

Sponsor Bağlantılar

Bir önceki yazımız olan Ölen Birini Öpmek Başlıklı makalemizi de okumanızı öneririz.

Cevapla

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Scroll To Top